กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45 ที่ดินผืนทางใต้ของหาดแม่น้ำ ยกให้บ้านผมเถอะ
ซ่งถิงยังคงเหมือนคนเมาเหล้า ล่องลอยโคลงเคลง แต่บางคำก็ยังพูดได้ชัดเจน “หลัก ๆ ก็เพราะพี่สาวจ้าวดูเด็กไงล่ะ อีกอย่าง ผมเองก็อายุมากกว่าเสี่ยวหน่วนแค่สามปี เรียกพี่สาวก็ปกตินี่นา”
จ้าวลี่ชี้ไปที่ถุงแป้งสองถุงตรงมุมห้อง แล้วบอกซ่งอวี้หน่วนว่านี่คือของที่ซื้อฝากไว้ให้
ความชื้นไม่มากเท่าไหร่ ไม่มีมอด ไม่มีปัญหา กินได้สบายใจ
ซ่งอวี้หน่วนให้เงินเธอไปเจ็ดหยวน จ้าวลี่ก็ไม่ปฏิเสธ พอรับเงินแล้วยังอยากให้พวกเขาอยู่กินข้าวด้วย แต่ซ่งอวี้หน่วนบอกว่ายังต้องไปแจ้งที่บ้านอาสามก่อน
ไม่เพียงแจ้งซ่งเหนียนกับซุนจินหรง แต่ยังแจ้งซ่งหมิงปัวด้วย