ตอนที่ 363 มีราชโองการ

“ฝ่าบาท!”

ฮองเฮาเห็นดังนั้น ความกระวนกระวาย ความกังวล และความตื่นตระหนกที่สั่งสมมานานสองวันก็ปะทุออกมาจนหมดสิ้น ขอบตารื้นแดงขึ้นมาในชั่วพริบตา นางสาวเท้าปราดเข้าไปที่ข้างเตียง โน้มกายกุมพระหัตถ์อันเย็นเยียบของฮ่องเต้ไว้ หยาดน้ำตาพลันร่วงหล่น สุ้มเสียงสะอึกสะอื้นสั่นเครือ เปี่ยมล้นด้วยความปลาบปลื้มยินดีและปวดใจยิ่งนักที่ได้พระองค์กลับคืนมา

องค์รัชทายาทเซียวเฉิงอวี้ก้าวขึ้นหน้าอย่างรวดเร็วทันที คุกเข่าทั้งสองข้างลงกับพื้นอย่างหนักแน่น หมอบกราบลงบนพื้น สีหน้าเผยความยินดีและนอบน้อมอย่างพอดิบพอดี น้ำเสียงแฝงความปลาบปลื้มและสะเทือนใจ “เสด็จพ่อ! ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว! ลูกแขวนหัวใจรอคอยมาสองวัน หวาดหวั่นทั้งวันทั้งคืน นับเป็นโชคดีหมื่นส่วนที่เสด็จพ่อเปลี่ยนจากเคราะห์ร้ายกลายเป็นปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ!”