ตอนที่ 271 ความคิดถึง

ซูมู่วางพู่กันลง ผ่อนลมหายใจยาวเหยียดออกมาหนึ่งครา สายพิณในใจที่ตึงเขม็งมาหลายวัน ในที่สุดก็คลายตัวลงเล็กน้อย เขานั่งนิ่งอยู่กับที่ รอคอยให้น้ำหมึกบนกระดาษคำตอบแห้งสนิทอย่างอดทน ด้วยเกรงว่าหากรีบร้อนเก็บกวาดแล้วจะทำให้กระดาษคำตอบเปรอะเปื้อน จนทำลายโลหิตหัวใจที่ทุ่มเทมาหลายวันลง

ครั้นรอน้ำหมึกแห้งสนิทดีแล้ว เขาจึงพับกระดาษข้อสอบอย่างประณีตเรียบร้อย จัดวางไว้อย่างเหมาะสมรอบคอบ แล้วจึงหยิบเสบียงแห้งออกมากินอย่างช้า ๆ

ยามเงยหน้ามองออกไปนอกห้องสอบประจำหมายเลข ท้องฟ้าราตรีนั้นกระจ่างใสและอยู่สูงไกล ดวงจันทร์กลมโตดวงหนึ่งแขวนเด่นอยู่บนขอบฟ้า แสงประกายพิสุทธิ์ผุดผ่อง แสงจันทร์หลอมรวมนุ่มนวล สาดส่องไปทั่วแดนมนุษย์

ซูมู่ทอดมองดวงจันทร์กลมโตดวงนั้นอย่างเงียบงัน ความรู้สึกร้อยแปดพันเก้าในใจพลุ่งพล่านขึ้นมา ความคิดคำนึงและความห่วงใยที่ถูกความตึงเครียดของการสอบคัดเลือกขุนนางกดทับไว้ตลอดหลายวันมานี้ บัดนี้ได้เอ่อล้นขึ้นมาจนหมดสิ้น