กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าเก่าแก่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว ยามนั้นเสด็จแม่ต้องพิษประหลาดจนหมดสติไม่ฟื้น ข้าพากำลังคนไปด้วยตนเองเพื่อตามหาหัวหน้าสำนักแพทย์คนก่อนมารักษาเสด็จแม่ ทว่าระหว่างทางกลับถูกมือสังหารลอบซุ่มโจมตี เหล่าองครักษ์ผู้ติดตามล้วนเข้าขัดขวางมือสังหารจนสิ้น ข้าบาดเจ็บหลบหนีเข้าสู่ป่าเขา บาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไป เกือบต้องทิ้งชีวิตไว้ที่แดนรกร้างเสียแล้ว”
โจวชิงเหยาใจกระตุกวูบ กำสองมือแน่นในบัดดล ดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความปวดใจ “มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือเพคะ หม่อมฉันไม่เคยได้ยินท่านอ๋องเอ่ยถึงมาก่อนเลย! ยามนั้นท่านอ๋องคงต้องทนทุกข์ทรมานเป็นแน่แท้”