กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูมู่ได้ยินดังนั้น แววตาพลันปรากฏไออุ่น เอ่ยตอบอย่างจริงใจ “พี่สาวของข้าขยันขันแข็งมีเมตตา ใจกว้างและมองการณ์ทะลุปรุโปร่ง นางเหน็ดเหนื่อยตรากตรำเพื่อผู้เยาว์ จึงเป็นบุคคลที่ผู้เยาว์เคารพยกย่องที่สุดในชีวิตนี้ขอรับ”
ฮูหยินโจวอาศัยจังหวะคำพูด ไต่ถามความต่ออย่างช้า ๆ ละเอียดถี่ถ้วน ทุกประโยคล้วนเกี่ยวพันกับเรื่องในครอบครัว “บัดนี้พี่สาวเจ้าออกเรือนแล้ว วันคืนผ่านไปอย่างสงบสุขราบรื่นดีหรือไม่ ภายในบ้านมีเรื่องหยุมหยิมวุ่นวาย หรือมีญาติในครอบครัวที่รับมือยากคอยถ่วงแข้งถ่วงขาหรือไม่”
“เรียนฮูหยินผู้เฒ่า พี่สาวของข้าแต่งให้แก่คนดี พี่เขยซื่อสัตย์หนักแน่น มีความมุมานะขยันขันแข็ง สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว ชีวิตความเป็นอยู่สงบสุขไร้กังวล ในบ้านไม่มีญาติในครอบครัวสายรองมารังควานถ่วงความเจริญ เรื่องในบ้านจึงมีความบริสุทธิ์เรียบง่ายขอรับ” ซูมู่ตอบตามความจริง
ได้ยินถึงตรงนี้ ความกังวลใจระลอกสุดท้ายในอกของฮูหยินโจวก็ปล่อยวางลงจนสิ้น