เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วาจานี้พอเอ่ยออกมา นางหลินพลันชะงักงันอยู่กับที่ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ชั่วขณะหนึ่งยากจะเชื่อได้
นางขมวดคิ้วทบทวนอย่างละเอียดอยู่นาน เอ่ยปากด้วยความสงสัยเต็มหัวใจ “บำรุงเกินไปหรือ เป็นไปไม่ได้กระมัง! ข้าตั้งแต่ตั้งครรภ์มา ระมัดระวังทุกสิ่งอย่าง สามีข้าสงสารที่ข้าอุ้มท้องลำบาก จึงไม่เคยให้ข้าสอดมือยุ่งเรื่องหยุมหยิมเหนื่อยยากใด ๆ ในจวนเลย กิจการน้อยใหญ่ในเรือนหลัง เกือบทั้งหมดล้วนให้สตรีสกุลหลิ่วในจวนรับไปจัดการดูแลแต่เพียงผู้เดียว”
“สตรีสกุลหลิ่วผู้นั้นมักพูดกับคนภายนอกว่าซาบซึ้งที่ข้าในฐานะภรรยาเอกฮูหยินเปิดใจรับนาง ปฏิบัติต่อนางอย่างดี ทุก ๆ วันจึงเปลี่ยนสารพัดรูปแบบส่งของบำรุงล้ำค่าต่าง ๆ มาให้ข้า”
นางหลินยิ่งพูดยิ่งสงสัย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ “ทว่าทุกครั้งที่ส่งวัตถุดิบของบำรุงมา หมอประจำจวนล้วนตรวจสอบด้วยตนเอง ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าวัตถุดิบสะอาดไร้พิษภัย บำรุงอย่างอ่อนโยน ไม่มีสิ่งใดที่ขัดแย้งหักล้างกันเลย แล้วจะมีปัญหาได้อย่างไรกันเล่า”