เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในจวนผู้ตรวจราชการจือโจว หลินซวงเอนกายนั่งพิงอยู่บนตั่งอย่างเกียจคร้าน ปลายนิ้วคีบจดหมายฉบับหนึ่งที่เพิ่งส่งมาจากต่างถิ่น นางอ่านละเอียดซ้ำไปซ้ำมาถึงสองรอบ ระหว่างคิ้วและตามีแววล้อเลียนอยู่หลายส่วน ทั้งยังซ่อนความคลางแคลงใจที่ยากจะสังเกตเห็นเอาไว้ระลอกหนึ่ง
นางติดตามสามีมารับตำแหน่งที่จือโจวได้สามปีแล้ว แม่นมอวิ๋นผู้เป็นคนสนิทข้างกายกำลังยืนอยู่ข้างตั่ง คอยจัดพับเสื้อผ้าให้นางอย่างใส่ใจ หลินซวงวางแผ่นจดหมายลง พลางหัวเราะเบา ๆ เสียงหนึ่ง แล้วหันไปเอ่ยหยอกล้อกับแม่นมอวิ๋นด้วยน้ำเสียงคุ้นเคยและผ่อนคลาย “แม่นมเจ้าดูเร็วเข้า อวิ๋นซูผู้นี้ช่างคุยโตโอ้อวดยิ่งขึ้นทุกทีจริง ๆ”
แม่นมอวิ๋นได้ยินดังนั้นจึงโน้มกายลงเล็กน้อย เอ่ยถามเสียงเบา “คุณหนู ในจดหมายของคุณหนูชุยกล่าวถึงเรื่องน่าสนใจอะไรกันหรือเจ้าคะ ถึงทำให้ท่านหยอกเย้าเช่นนี้”