เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวชุนหลันฟังคำพูดนี้จบ พวงแก้มก็พลันแดงก่ำ แดงลามไปจนถึงกกหู นางก้มหน้าลง มือวางทาบลงบนท้องน้อยของตนเองอย่างไม่รู้ตัว ในใจทั้งตื่นตระหนกทั้งยินดี หัวใจเต้นระรัว แม้กระทั่งลมหายใจก็ยังแผ่วเบาระมัดระวัง
ฉีอันถึงเพิ่งได้สติ รีบเอ่ยเออออตามอย่างร้อนรนจนน้ำเสียงปนสะอื้น “ถูก ถูก ถูกแล้ว! พี่สะใภ้ ท่านรีบตรวจดูให้ชุนหลันที! รีบดูให้ดี ๆ เถิดว่านางมีลูกแล้วจริง ๆ หรือไม่ ข้าร้องขอท่านละ!”
ซูหว่านหว่านเองก็วางชามและตะเกียบ ลุกขึ้นเดินมาข้างกายจ้าวชุนหลัน เอ่ยปลอบประโลมเสียงเบา “ชุนหลัน เจ้าอย่ากังวล ผ่อนคลายเสีย ยื่นมือออกมา ข้าตรวจชีพจรให้เจ้าดูก็รู้แล้ว”
จ้าวชุนหลันพยักหน้า ยื่นมือออกไปอย่างว่าง่าย พวงแก้มแดงก่ำราวกับจะมีหยดเลือดซึมออกมา ตื่นเต้นจนฝ่ามือชุ่มเหงื่อ ปลายนิ้วสั่นเทาเล็กน้อย