เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนกลุ่มหนึ่งถูกคุมตัวมาถึงหน้าประตูที่ว่าการอำเภอ ฉีหลิ่นเดินตรงขึ้นไปข้างหน้า หยิบไม้ตีกลอง แล้วรัวตีกลองร้องทุกข์หน้าศาลอย่างหนักหน่วง
ตึง ตึง ตึง——
เสียงกลองอันเร่งเร้าดังกึกก้องไปทั่วทั้งภายในและภายนอกที่ว่าการอำเภอ บรรยากาศแห่งความน่าเกรงขามแผ่ซ่านขึ้นมาในชั่วพริบตา
เจ้าหน้าที่ศาลได้ยินเสียงก็ลงมือทันควัน รีบแยกย้ายไปยืนขนาบสองฝั่งของท้องพระโรงว่าการ แต่ละคนร่างตั้งตรง ถือกระบองวารีอัคคี ปลายกระบองยันพื้น สีหน้าเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม ครั้นเข้าที่เรียบร้อย ทุกคนก็ค้อมกายพร้อมเพรียงกัน แผดเสียงทุ้มกังวานยาวนานตะโกนลั่น
“เปิดศาล——!”
คลื่นเสียงสะท้อนก้องอยู่ภายในท้องพระโรงว่าการ สะกดขวัญผู้คน
นายอำเภอจ้าวคั่วนั่งสงบนิ่งอยู่บนตำแหน่งประธานแห่งท้องพระโรงว่าการ สวมชุดขุนนาง สีหน้าสุขุมน่าเกรงขาม เขาได้รับรู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมดของการก่อความวุ่นวายทุบทำลายหน้าหออันซ่านตั้งแต่ตอนที่พ่อบ้านจ้าวรุดกลับมารายงานแล้ว ในใจมีการตัดสินใจอยู่หลายส่วนแล้ว เพียงแต่ยังคงต้องไต่สวนคดีกลางศาลตามขั้นตอนกฎหมาย
ไม้ตบโต๊ะศาลฟาดลงเบา ๆ ท้องพระโรงว่าการพลันเงียบสงัดไร้สรรพเสียงในพริบตา