ตอนที่ 110 เรื่องวุ่นวาย

เมื่อแม่เฒ่าซูฟังจบ ดวงตาที่ขุ่นมัวพลันสว่างวาบขึ้นในพริบตา ราวกับคว้าฟางช่วยชีวิตเอาไว้ได้ จิตวิญญาณกลับคืนมาทันที นางชี้หน้าซูหว่านหว่านพลางด่ากราด “ดีจริงนะนังหมาป่าตาขาว เจ้ายังกล้าเอ่ยเรื่องแจ้งทางการกับข้าอีกรึ ข้าจะดูสิว่าเจ้ากล้าจริงหรือไม่ หัวหน้า หัวหน้าสะใภ้ ทุบทำลายให้เต็มแรง ทุบร้านซอมซ่อนี้ให้แหลกคามือ ข้าจะทำให้เจ้าค้าขายไม่ได้อีก”

นางยิ่งพูดยิ่งกำเริบเสิบสาน ยกมือขึ้นคว้าลูกคิดไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะคิดเงิน แล้วฟาดลงกับพื้นอย่างรุนแรง เสียงดังสนั่น “โครม” ลูกคิดแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ทันที ลูกคิดกลิ้งเกลื่อนกลาดเต็มพื้น จากนั้นนางก็ราวกับคนบ้าคลั่ง กวาดน้ำแกงยาสมุนไพรที่ห่อเตรียมไว้บนโต๊ะรอให้ลูกค้ามารับลงพื้นทั้งหมดโดยไม่สนใจสิ่งใด เสียงชามกระเบื้องแตกดังระงม น้ำแกงยาสมุนไพรอันเข้มข้นผสมกับสมุนไพรไหลนองเต็มพื้น