ตอนที่ 106 ความขัดแย้งในร้าน

หออันซ่านอาศัยการป่าวประกาศในช่วงหลายวันก่อนหน้า ชื่อเสียงปากต่อปากจึงค่อย ๆ ขจรขจายออกไป ทุกวันมีผู้มีชื่อเสียงดั้นด้นมาเยือนมิขาดสาย ส่วนใหญ่ล้วนเจาะจงมาเพื่อยาสมุนไพรที่บำรุงสุขภาพและรสชาติล้ำเลิศยอดเยี่ยมของทางร้าน ภายในร้านตั้งแต่เช้าจรบค่ำแทบมิมียามใดที่ไร้ลูกค้า

วันนี้ประจวบเหมาะเป็นวันหยุดพักของซูมู่ เขาเองก็มิได้อยู่ว่าง เดินตรงมาช่วยงานที่ร้าน คอยวิ่งหน้าวิ่งหลังต้อนรับลูกค้า ยกน้ำแกงส่งกับข้าว เก็บกวาดโต๊ะ มือเท้ามหยุดพักแม้แต่เค่อเดียว เพียงหวังช่วยซูหว่านหว่านแบ่งเบาภาระให้มากขึ้น

ขณะกำลังง่วนอยู่กับการเก็บถ้วยตะเกียบของโต๊ะลูกค้าที่เพิ่งจากไป ประตูร้านพลันถูกผลักเปิดออกอีกครา มีนักศึกษาในชุดยาวของบัณฑิตสามสี่คนเดินกอดคอพาดไหล่เข้ามาด้านใน ปากยังเอ่ยสนทนากันอย่างครึกครื้น

“พี่จื้อเกา ในที่สุดท่านก็ยอมออกมากับพวกเราเสียที! หออันซ่านแห่งนี้ระยะนี้มีชื่อเสียงโด่งดังยิ่งนักในเมือง ต่างก็บอกกันว่ากับข้าวบ้านนี้มิมัวแต่รสชาติล้ำเลิศ ยังบำรุงร่างกายเป็นพิเศษอีกด้วย พวกเรามัวแต่ก้มหน้าอ่านตำราอย่างยากลำบากทั้งวัน ตรากตรำจนเวียนหัวตาลาย สมควรบำรุงร่างกายให้ดีจริง ๆ” นักศึกษาที่เดินอยู่ริมสุดตบแขนของคนข้างกาย เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเป็นเรื่องที่ถูกต้องสมควร