ตอนที่ 89 เครื่องปรุงหม้อไฟ

พริบตาเดียวก็ถึงวันหยุดทุกสิบวัน ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หลี่หยวนก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เขาไม่ทันได้กินมื้อเช้าดี ๆ ด้วยซ้ำ คุ้ยข้าวเข้าปากสองคำก็งอแงจะออกไปข้างนอก ฮูหยินหลี่เป็นคนที่ตามใจลูก เห็นบุตรชายเป็นเช่นนี้ จึงรีบสั่งให้คนขับรถม้าเทียมเกวียน

ซูมู่กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างคอกวัวเพื่อป้อนหญ้าอ่อนให้ลูกวัวตัวน้อย พลันได้ยินเสียงฝีเท้าดัง “ตึกตึกตึก” แว่วมาจากนอกประตูเรือน พร้อมกับเสียงตะโกนอันดังลั่นอันเป็นเอกลักษณ์ของเด็กน้อย “ซูมู่! ซูมู่! ข้ามาแล้ว!”

ดวงตาของซูมู่ทอประกาย รีบสาวเท้าวิ่งไปเปิดประตูทันที พอผลักประตูออก หลี่หยวนก็พุ่งพรวดเข้ามาจริง ๆ ด้านหลังยังมีเถ้าแก่หลี่และฮูหยินหลี่ตามมา ทั้งสองสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยเหมาะสม ในมือถือกล่องของขวัญหนักอึ้งกันคนละใบ

“พี่เขย พี่สาว!” ซูมู่เอี้ยวตัวหลีกทาง พลางตะเบ็งเสียงร้องเรียก

ซูหว่านหว่านกำลังยกผลไม้ที่ล้างสะอาดแล้วออกมาจากในห้อง พอเห็นคนกลุ่มหนึ่ง ก็รีบยิ้มแย้มเดินเข้าไปต้อนรับทันที “เถ้าแก่หลี่ ฮูหยินหลี่ เชิญด้านในเจ้าค่ะ เชิญด้านใน ยังทำให้พวกท่านต้องสิ้นเปลืองอีก”