กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ใช่แล้ว วันนี้ที่ข้ามาหาเจ้า ก็ด้วยได้รับคำไหว้วานจากท่านอ๋อง มีเรื่องสำคัญยิ่งยวดเรื่องหนึ่งอยากจะปรึกษากับเจ้า” หลิวเต๋อซานเอ่ยถึงตรงนี้ก็นิ่งคิดไปอีกครา ใบหน้าปรากฏความลังเลใจอยู่หลายส่วน คล้ายกำลังใคร่ครวญว่าจะเอ่ยปากอย่างไรดี ทั้งกลัวลูกศิษย์จะน้อยเนื้อต่ำใจ ทั้งไม่อาจทรยศต่อความไว้วางใจอันหนักแน่นที่องค์รัชทายาทมอบให้ก่อนออกเดินทาง
ซูหว่านหว่านเห็นเช่นนั้นก็ไม่เร่งเร้า เพียงนั่งอยู่อย่างสงบ สองมือวางแผ่วเบาบนหัวเข่า นางรู้ดีว่าเรื่องที่ทำให้อาจารย์ลำบากใจได้ถึงเพียงนี้ ย่อมต้องเป็นเรื่องใหญ่ที่จัดการได้ยากยิ่งเป็นแน่