ตอนที่ 38 ดูแลอย่างใส่ใจ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ซูหว่านหว่านถูกปลุกให้ตื่นด้วยกลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อ

ยามที่นางลืมตาขึ้นมา ท้องฟ้านอกหน้าต่างก็เริ่มมืดสลัวแล้ว ถ่านไฟในห้องกำลังลุกโชนอย่างยิ่ง อบอุ่นสบาย ผ้าห่มบนร่างถูกเหน็บไว้อย่างมิดชิดแน่นหนา ส่วนฝ่ามือที่กว้างหนาและอบอุ่นข้างนั้น ยังคงทาบทับอยู่บนท้องน้อยของนางอย่างมั่นคง ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ฉีหลิ่นยังคงรักษากลเม็ดท่านั้นไว้ และผล็อยหลับไปเช่นกัน เขานั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็กข้างเตียงเตา ศีรษะเอียงเล็กน้อย ลมหายใจสม่ำเสมอยืดยาว แสงไฟสะท้อนบนใบหน้าด้านข้างที่มีโครงหน้าคมคาย ลายเส้นที่เย็นชาแข็งกร้าวในยามปกติอ่อนโยนลงมาก ขนตายาวทอดต่ำ ลดทอนความเหี้ยมเกรียมยามล่าสัตว์ลงไปหลายส่วน เพิ่มความว่าง่ายที่หาได้ยากขึ้นมาหลายส่วน

หัวใจของซูหว่านหว่านคล้ายถูกสิ่งอะไรกันชนเบา ๆ อ่อนยวบยาบไปหมดสิ้น

นางขยับกายอย่างระมัดระวัง ไม่อยากทำให้เขาตื่น ทว่าเพิ่งจะขยับตัว เจ้านายของฝ่ามือก็ตื่นขึ้นเสียแล้ว