ตอนที่ 21 ช่วยชีวิตคน

ซูหว่านหว่านยืนอยู่ตรงประตู มองดูร่างเล็ก ๆ ของน้องชายลับหายไปใต้ระเบียง หินก้อนใหญ่ที่ถ่วงอยู่ในใจนางพลันร่วงลงสู่พื้นเสียที ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย นางรู้ดีว่าเมื่อก้าวนี้ย่างออกไป ชีวิตของน้องชายและอนาคตของตระกูลซูจะแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ฉีหลิ่นเดินมาข้างกายนางเงียบ ๆ ยื่นมือใหญ่หยาบกร้านออกมากุมมือที่เย็นเยียบเล็กน้อยของนางไว้อย่างแผ่วเบา ฝ่ามือของเขาอบอุ่นและเปี่ยมด้วยเรี่ยวแรง

“ไปเถิด กลับบ้าน” เขาเอ่ยเสียงแผ่วต่ำ

“ไม่เจ้าค่ะ” ซูหว่านหว่านสูดจมูกพลางแย้มยิ้ม “กว่าจะมาถึงในตำบลได้สักครา พวกเราเดินเล่นเสียหน่อยค่อยกลับเถิด”

“ล้วนฟังเจ้า” ฉีหลิ่นมิได้มีความเห็นคัดค้านแม้แต่น้อย เขาคอยปกป้องพานางมุ่งหน้าไปยังต้นถนน