ตอนที่ 20 ซูมู่เข้าเรียน

ซูหว่านหว่านรับห่อผ้ามา มันหนักอึ้ง พอกุมไว้ในมือก็รู้สึกอุ่นวาบ นางก้มหน้ามองของขวัญที่ผูกมัดไว้ด้วยเชือกสีแดงมัดนั้น ในใจพลันอ่อนยวบ —เจ้าของร่างเดิมครอบครัวยากจนข้นแค้น ซูมู่ไม่เคยได้แตะต้องตำราแม้แต่น้อย ยามนี้นางทำได้เพียงส่งมอบน้ำใจอันหนักแน่นมั่นคงที่สุดนี้ไปถึงมือท่านอาจารย์กู้ เพื่อให้น้องชายสามารถนั่งอ่านตำราอยู่ในสถาบันได้อย่างสงบสุขมั่นคง

ฉีหลิ่นเห็นดังนั้น จึงก้าวขึ้นหน้าไปรับห่อผ้ามาทันที กอดไว้ในอ้อมอกอย่างมั่นคง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงซื่อ ๆ ว่า “เตรียมไว้ครบถ้วนแล้ว พวกเรากลับบ้านกันเถิด”

ส่วนซูมู่ก็ประคองขอบห่อผ้าไว้ด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง เพราะกลัวว่าจะทำให้เชือกสีแดงมัดนั้นเสียหาย ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความคาดหวัง “พี่สาว ท่านอาจารย์เห็นของคำนับหกประการแล้ว จะยิ่งชอบข้าหรือไม่ขอรับ”