ตอนที่ 16 ปรึกษาเรื่องเรียนหนังสือ

“พรวด—” ข้าวในปากของซูมู่แทบจะพ่นพรวดออกมา ดวงตากลมโตคล้ายผลองุ่นสีดำเบิกกว้าง อ้าปากค้างจนยัดไข่ไก่เข้าไปได้ฟองหนึ่ง ตะลึงงันไปนานทีเดียวกว่าที่จะเอ่ยปากติด ๆ ขัด ๆ ออกมาได้ “พะ...พี่สาว? ท่านว่าอะไรนะ? เล่าเรียนหรือ?”

เขามีชีวิตมาแปดปี ในหมู่บ้านกลางหุบเขาแห่งนี้ การเล่าเรียนเป็นเรื่องที่มีแต่ตระกูลร่ำรวยเท่านั้นจึงกล้าคิด เด็กส่วนใหญ่ในหมู่บ้านกระทั่งชื่อของตนเองยังเขียนไม่ถูกเลย เขาที่เป็นเพียงเจ้าหนูยากจนแห่งตระกูลชาวนา จะคู่ควรกับการไปเล่าเรียนได้อย่างไร? แม้จะกล่าวว่าอาสามของตนเองก็เล่าเรียนเช่นกัน ทว่านั่นเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของท่านปู่ท่านย่า ทั้งยังต้องกัดฟันส่งเสียไปเล่าเรียน ค่าใช้จ่ายในหนึ่งปีไม่ใช่น้อย ๆ เลย