ตอนที่ 1 เพิ่งข้ามมิติมาก็ถูกขายเสียแล้ว

“พี่สาว ท่านอย่าทิ้งมู่โถวไว้คนเดียวเลยนะ ฮือๆๆ...”

เสียงร้องไห้กระซิบกระซาบแผ่วเบาดุจลูกแมว สะกิดแก้วหูอย่างแผ่วเบา

ซูหว่านหว่านถูกรบกวนจนปวดหัว ลืมตาขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เพิ่งคิดจะก่นด่าคน ทว่ากลับต้องชะงักงันไปในทันใด

เบื้องหน้าของนางมิใช่ห้องเช่าที่คุ้นเคย และมิใช่โต๊ะหนังสือที่เต็มไปด้วยวิทยานิพนธ์ แต่กลับเป็นเตียงไม้กระดานผุพังตัวหนึ่ง

ข้างเตียงมีเด็กตัวเล็ก ๆ นั่งยอง ๆ อยู่คนหนึ่ง อายุราวเจ็ดแปดขวบ ผอมกะหร่องราวกับถั่วงอก สวมใส่เสื้อผ้าผ้าหยาบปะชุนหลายชั้น ใบหน้าเล็กเหลืองซีด ทว่ากลับมีดวงตาคู่หนึ่งที่กระจ่างใสเป็นพิเศษ