บทที่ 347: ยิ้มจนกดมุมปากไม่อยู่

บทที่ 347: ยิ้มจนกดมุมปากไม่อยู่

เหลืออีกสิบห้านาที?

เจียงเหนียนร้อนใจแทนคนอื่นขึ้นมา

เขาทำข้อสอบเสร็จหมดแล้ว ชีววิทยาลื่นไหลสุดๆ ราวกับพ่อครัวแล่โค เพียงไม่กี่ข้อย่อยของโจทย์ใหญ่เคมีและฟิสิกส์ที่ยังไม่ได้เขียน

หากพูดถึงสภาพในการสอบ เจียงเหนียนแทบจะทำได้เต็มกำลังแล้ว

ตั้งแต่ขึ้นม.6 มา เขาไม่เคยสู้ศึกแบบมีทรัพยากรเหลือเฟือขนาดนี้มาก่อน เวลาที่ต้องใช้ทำข้อสอบชีววิทยาถูกบีบจนสั้นที่สุด

ทำให้เขามีเวลาคิดตอบข้อสอบเคมีและฟิสิกส์เพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาล

คนที่เชื่อในปาฏิหาริย์ ตัวเขาเองก็ยิ่งใหญ่ไม่ต่างจากปาฏิหาริย์

ไม่รู้เพราะอะไร ประโยคนี้พลันผุดขึ้นมาในหัวของเจียงเหนียน การ์ตูน ‘บันทึกการเดินทางแห่งดวงดาว’ ตายไปแล้ว แต่คำคมจากเรื่องแม่งยังตามหลอกหลอนอยู่

เขาค่อนข้างเป็นคนทื่อๆ ทำได้เพียงสะสมปริมาณเพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นคุณภาพ เดินมาถึงวันนี้ได้ ล้วนต้องอาศัยการสั่งสมทีละก้าวของตัวเอง