บทที่ 341: ดื่มน้ำของเธอหน่อย

บทที่ 341: ดื่มน้ำของเธอหน่อย

ยามดึก ระหว่างทางกลับบ้าน

สวีเฉี่ยนเฉี่ยนเตะก้อนกรวดเล็กๆ ไปพลาง เงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นกะทันหัน

“นายว่าคนที่คะแนนต่ำกว่าหกร้อยน่ะ ปกติทำโจทย์ก็อาศัยท่องจำแบบตายตัวทั้งนั้น ไม่มีการคิดในระดับที่ลึกกว่านั้นเลยใช่ไหม?”

เจียงเหนียนแทบกลั้นไม่อยู่ คำพูดนี้พุ่งเป้ามาแรงเกินไปแล้ว

คะแนนต่ำกว่าเธอ ก็กลายเป็นพวกท่องจำอย่างเดียวเลยหรือไง?

นักเรียนสายภาษาอังกฤษที่ได้คะแนนเกือบหกร้อย ต่อให้ไปอยู่ห้องของอาจารย์คนไหนก็เป็นของล้ำค่า เป็นเด็กหัวกะทิตัวหลักอย่างไม่ต้องสงสัย

ถอยไปอีกก้าวก็เป็นว่าที่นักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นหนึ่ง หากรุกไปอีกก้าว...ก็บอกยากแล้ว

เขาจะคะแนนแซงสวีเฉี่ยนเฉี่ยนได้ไหม?

เรื่องนี้น่ะนะ...เอาเป็นว่าเชื่อไว้ก่อน แล้วค่อยสงสัยทีหลัง เผื่อวันไหนสวีเฉี่ยนเฉี่ยนเป็นไข้ตอนสอบ เขาก็แซงเธอได้พอดีไม่ใช่หรือ?