เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 325: จับได้คาหนังคาเขา ยังจะบอกว่าดูลายมือเป็นอยู่คนเดียวอีกหรือไง?
“นายคงไม่ได้แอบชอบฉันหรอกนะ?” เหยาเป้ยเป้ยเพิ่งเดินเข้าห้องเรียน รับถุงมือจากมือใครบางคนมาแล้ว ใบหน้าก็แดงก่ำขึ้นทันที
“พวกเราทำแบบนี้...มันไม่ถูกนะ”
“แม่งเอ๊ย...” เจียงเหนียนยอมแพ้ให้กับพวกตัวตลกกลุ่มนี้จริงๆ เขายื่นมือไปจะแย่งกลับ “จะเอาหรือไม่เอาก็เรื่องของเธอ”
“ตรงกันข้ามเลยต่างหาก ถึงจะปฏิเสธการตามจีบ แต่ของขวัญก็ยังต้องรับสิ” เหยาเป้ยเป้ยชักมือหลบ ไม่ยอมให้เจียงเหนียนได้ดั่งใจ
“ความจริงคือเธอก็ชวนให้หมดอารมณ์พอกัน” เจียงเหนียนขี้เกียจเถียงกับเธอ “นาจามีสามหัวหกแขน ส่วนเธอมีหัวเดียวสองแขน”
“ลองดูถุงมือที่นายให้คนอื่นสิ ว่าต่างจากของฉันตรงไหน” เหยาเป้ยเป้ยเหลือบมอง ก่อนจะเดินจากไปอย่างพอใจ
“ขอบใจนะ” เธอโบกมือพลางเดินออกไป
หลังผ่านฉากชวนหมดอารมณ์เช่นนั้น เจียงเหนียนก็ออกไปสูดอากาศข้างนอกอยู่ครู่หนึ่ง พอกลับมา ก็พบว่าหลี่ฮว่าใส่ถุงมือเรียบร้อยแล้ว
“เหนียน ฉันจะบอกอะไรเจ๋งๆ ให้ฟัง” เขาลดเสียงลง สายตาล่อกแล่ก “ฉันสงสัยว่ามีคนแอบชอบฉันว่ะ”