กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 317: เพื่อนสมัยเด็กสาวร้ายชอบตกปลา
ยามค่ำ ระหว่างทางกลับบ้าน
สวีเฉี่ยนเฉี่ยนกระชับเสื้อผ้า เงยหน้ามองเจียงเหนียนแวบหนึ่ง
“นายไหวแน่นะ?”
“ฉันไหวหรือไม่ไหว เธอไม่รู้เหรอ?” เจียงเหนียนย้อนถาม มิได้หลบเลี่ยงหัวข้อสนทนาของผู้ใหญ่ “หกร้อยคะแนน รับรองผ่านแน่นอน”
“จริงหรือเปล่า? ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคนห้าร้อยคะแนนหรอก” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนกล่าวด้วยสีหน้าเป็นธรรมชาติ ปล่อยวาทะสุดสะเทือนใจที่ไม่เห็นหัวคนอื่นออกมาอย่างหน้าตาเฉย
ดี ดีมาก กดขี่พวกคะแนนต่ำสินะ?
“จำได้รางๆ ว่ามีใครบางคนเคยรับปากคำขอของฉันไว้ข้อหนึ่ง” เจียงเหนียนใช้วิธีปราบความรุนแรงด้วยความรุนแรง “ตัดสินใจแล้ว ถ้าฉันสอบได้หกร้อยคะแนน”
“คำขอของฉันก็คือ ให้เธอให้ฉันเลียหนึ่งที ห้ามปฏิเสธ”
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของสวีเฉี่ยนเฉี่ยนก็เปลี่ยนไปทันที