กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 314: แววตาซ่อนไม่มิด
เจียงเหนียนออกแรงอยู่ไม่น้อย กว่าจะสลัดหลี่ฮว่าและพวกกว่าสิบคนหลุดได้
“คิดจะไล่ตามฉันเหรอ ฝันไปเถอะ”
เขาสะบัดหัว ฮัมเพลงพลางเดินเข้าไปซื้อสไปรต์ขวดหนึ่งที่ร้านขายของชำในเขตหอพัก น่าเสียดายอยู่อย่างเดียว เจ้าของร้านไม่เสียบปลั๊กตู้เย็นเพื่อประหยัดไฟ
เจียงเหนียนเหลือบดูโทรศัพท์ เตรียมไปสมทบกับสวีเฉี่ยนเฉี่ยน
ถนนภายในโรงเรียนใกล้หอพักเงียบสงบ แสงอาทิตย์ฤดูหนาวส่องลงมาอบอุ่นหนาแน่น
เขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็เจอกับอวี๋ถงเจี๋ยตรงทางออกอีกฝั่งของสนามกีฬา อีกฝ่ายเพียงมองเขาแวบหนึ่ง โดยไม่ได้พูดอะไร
เจียงเหนียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ขี้เกียจไปสนใจเจ้านินจาเต่านั่น
ไม่กี่นาทีต่อมา
ตรงขอบสนามกีฬา เขาเจอสวีเฉี่ยนเฉี่ยนกับซ่งซี่ยวิ๋นที่แต่งตัวสไตล์เจเค