กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 313: ฉันไม่ใช่ไอ้ห่วยคะแนนต่ำ
หลังถ่ายรูปเสร็จ เจียงเหนียนยิ้มบางๆ คิดจะถอยฉากออกไปอย่างมีศักดิ์ศรี
เขาคิดว่าพวกไอ้เวรนั่นต้องอิจฉาจนแทบบ้า ดวงตาคงแดงก่ำกันหมดแล้ว
ผู้ที่ชื่นชมพี่น้องอย่างแท้จริง ย่อมได้รับสายสัมพันธ์แห่งมิตรภาพ
แต่ลูกผู้ชายไม่ควรฝืนเสียเปรียบต่อหน้า อย่างไรเสียวันนี้เขาก็ควรเป็นนักวิ่งแห่งเจิ้นหนานสักรอบ
เจียงเหนียนเพิ่งเตรียมจะพุ่งตัวหนี ก็ถูกหลี่ฮวาที่คอยจับตาดูเขามาตลอดพบเข้าเสียก่อน อีกฝ่ายไม่สนแม้แต่มิตรภาพพ่อลูก เริ่มแทงข้างหลังกันอย่างไร้ปรานีทันที
“มันจะหนี!”
“แม่งเอ๊ย จับมันไว้ อย่าให้ไอ้หมานี่หนีไปได้!”
“ไอ้เหี้ย จับมันอาลูบาเลย!”
สนามกีฬาพลันวุ่นวายขึ้นมา เด็กผู้ชายกว่าสิบคนพุ่งไล่ตามทิศทางที่เจียงเหนียนหนีไป ไล่กันออกไปถึงนอกสนามกีฬา วิ่งวนกันไม่หยุด