กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 310: เพื่อนนักเรียนทั้งหลาย คนเยอะเกินไป ผ่านไม่ได้
เจียงเหนียนนึกภาพอาจารย์ด้านความสำเร็จกำลังปราศรัยอย่างเร่าร้อนอยู่บนเวที ข้างเท้ามีนักเรียนกลุ่มหนึ่งวิดพื้นไปตะโกนไป
“ฉันจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย XXX ให้ได้!”
“ฉันต้องทำได้แน่!”
จากนั้นพอเลือดขึ้นหน้าชั่ววูบ ก็พุ่งขึ้นเวทีไปทุบโทรศัพท์จนแหลก
คงอึดอัดจนเหงื่อเย็นไหลพรากแน่
พูดกันตามตรง การบรรยายปลุกใจมันออกจะเพี้ยนอยู่หน่อยจริงๆ
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วว่า “วิทยากรสร้างแรงบันดาลใจ...ฉันเลือกหลี่ปู้ดีกว่า หมอนั่นต่างหากที่ทุกคนคาดหวัง”
ที่จริงเจียงเหนียนเคยเห็นโรงเรียนอื่นจัดพิธีบรรลุนิติภาวะ
พิธีของโรงเรียนมัธยมชั้นนำในอำเภอข้างๆ มีอาจารย์นักพูดมาบรรยายปลุกใจนานถึงสองชั่วโมง คนข้างล่างโดนแดดเผาจนมึนงง ลมพัดทีเดียวผู้ใหญ่สองคนก็เป็นหวัด