กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 303: พี่น้องสาวนอนด้วยกัน
ทันทีที่โจวอวี้ถิงโยนของขวัญทิ้ง เสียงหัวเราะลั่นก็ดังระเบิดขึ้นจากกลุ่มเด็กผู้ชายที่อยู่ไม่ไกล
“ฮ่าๆๆ หมาจรจัดที่ไหนวะเนี่ย!”
“เชี่ยเอ๊ย ขำจนจะตายห่าแล้ว!”
“นี่มันเจ้าพ่อใหญ่แห่งก็อตแธมไม่ใช่เหรอ? ไม่กี่วันไม่เจอกัน ทำไมกระจอกลงขนาดนี้ล่ะ?”
“เหี้ย อะไรหล่นอยู่บนพื้นวะ? บัตรประจำตัวของแกนี่เอง โจ๊กเกอร์กับราชาสองใบเก็บให้ดีล่ะ คนมีระดับเขาพกบัตรประจำตัวกันเป็นชุดๆ”
เจียงเหนียนยิ้มกริ่ม เดิมทีแค่มาดูความสนุกเท่านั้น แต่เกือบหลุดหัวเราะพ่นออกมาแล้ว
“หมาบ้าที่ไหนหลุดมาวะ?”
คนรอบข้างพากันหัวเราะครืนในทันที
จางเสี่ยวฝานไม่สนใจคำเสียดสีของคนอื่นเลย มีเพียงคำว่า “หมาบ้า” ของเจียงเหนียนที่ทำให้เขาทนไม่ไหว ความแค้นเก่าความแค้นใหม่ถาโถมเข้าด้วยกัน จนแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่