กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 296: เพื่อนสนิทระดับหนึ่ง
เจียงเหนียนเหลือบมองแวบเดียวก็ละสายตากลับมา ไม่ได้มีความหมายอื่น
เหล่าหลิวกำลังยืนอยู่ด้านหลัง ทั้งห้องต่างมองเครื่องมือก่อไฟด้วยไม้สีของไอ้ลูกเต่าอย่างหลี่ฮว่า เขาไม่มีอะไรให้ดูแล้ว จึงได้แต่มองออกไปข้างนอก
ปัง!
ประตูหลังห้องเรียนปิดลง
หลี่ฮว่าถูกลากตัวไปแล้ว เปิดแชมเปญฉลองได้!
“ตกใจแทบตาย อาจารย์ประจำชั้นมาได้ยังไงเนี่ย?” จางหนิงจือยังรู้สึกหวาด ๆ พลางตบแขนเจียงเหนียนเบา ๆ “เมื่อกี้ทำไมนายไม่เรียกฉันล่ะ?”
“หา? ก็ไม่ได้โดนจับไม่ใช่เหรอ?” เจียงเหนียนย้อนถาม
“จริงด้วย แล้วทำไมอาจารย์ไม่จับฉันล่ะ?” จางหนิงจือเพิ่งนึกขึ้นได้
“เพราะว่า...ฉันชี้ไปที่หลี่ฮว่าไง”