เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 275: (ขอบคุณท่านผู้อุปถัมภ์ “อยู่ในยุคสมัยอันรุ่งเรืองแต่เลื่อนลอย” สำหรับรางวัลสนับสนุน) ฝ่ายรอก่อนไม่เคยขาดทุน
ครืน! ซ่าาา...
ข้างนอกลมพายุโหมกระหน่ำ ฝนเทลงมาอย่างกับฟ้ารั่ว
ภายในห้องเรียนปิดม่านหน้าต่างไว้แน่น ไฟสว่างจ้า อากาศอบอ้าวแต่ชื้นและเย็น
ช่วงเช้ายังคงเป็นการสอบประจำสัปดาห์ เพียงแต่เปลี่ยนที่นั่งเท่านั้น บรรยากาศก็ไม่ต่างอะไรจากตอนนั่งทำข้อสอบในคาบเรียนด้วยตัวเองตามปกติ
บนแท่นหน้าห้อง ครูคณิตศาสตร์ทำโจทย์ไปด้วย คุมสอบไปด้วย
เสียงฟ้าร้องครืนหนึ่งกวาดผ่านไป ทันใดนั้นในห้องก็มีเสียงกรีดร้องของนักเรียนหญิงดังขึ้นเป็นระลอก ยังปะปนด้วยเสียงประหลาดบางอย่างจนชวนให้กลั้นขำไม่อยู่
“อ๊าย!”
“นายเป็นผู้ชายนะ... เชี่ย! นายจับตรงไหนเนี่ย?”
“ผู้ชายในห้องนี่โรคจิตจริงๆ”