เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 274: ฝนห่าใหญ่ทำลายความฝันด้านกีฬาของฉัน
ขนมปังกรอบหิมะถุงเดียวทำให้ตกเป็นฝนไม่ได้ จำนวนมันไม่พอ
แต่เจียงเหนียนซื้อมาเลยสองถุง แล้วเทลงบนโต๊ะของจางหนิงจือเป็นกำ ๆ ราวกับโปรยห่าฝน
ส่วนเธอจะกินหรือไม่นั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
จางหนิงจืออ่านหนังสือยามเช้าอย่างขยันขันแข็งมาหนึ่งคาบ จู่ ๆ ก็เจอเรื่องแบบนี้เข้า จึงประหลาดใจไม่น้อย
“ขอบใจนะ”
“ไม่เป็นไร แล้วน้ำดื่มของฉันล่ะ?” เจียงเหนียนไม่ได้คิดจะนั่งลง ยังมีเรื่องต้องทำอีก “เครื่องดื่มประจำวันของวันนี้ อย่าลืมล่ะ”
พอได้ยิน จางหนิงจือก็ทำหน้าสงสัยทันที
“สัปดาห์นี้ไม่ใช่ว่าหัวหน้ากลุ่มจะเลี้ยงน้ำทุกคนในกลุ่มเหรอ?”
“นั่นเรื่องของเขา ฉันเอาหมด” เจียงเหนียนพูดอย่างมีหลักการ สีหน้าไม่แดง หัวใจไม่เต้น “ฉันชอบดื่มของเธอนิดหน่อย จะให้หรือไม่ให้ล่ะ?”