กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 266: ของเล่นที่เคยเขย่งเท้ามองอยู่นาน ถูกคนอื่นซื้อไปเสียแล้ว
“ร้อนชะมัด ร้อนโว้ย ผู้บริหารโรงเรียนพวกนี้แม่ง...” หม่า กั๋วจวิ้นเบียดตัวขึ้นบันไดไปพลาง สาปแช่งอย่างบ้าคลั่ง
“แล้วนายยังใส่เสื้อคลุมวิ่งอีกทำไม?” หลี่ฮว่ายังมีเหงื่อผุดเต็มหน้าผากเช่นกัน
หม่า กั๋วจวิ้นอ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่ก็กลืนคำกลับลงไป เขาคิดในใจว่าถ้าถอดเสื้อคลุมออก ตัวเองจะดูอ้วน
แต่พอคำมาจ่อถึงปาก เขาก็เลือกสวนหลี่ฮว่าไปตรงๆ เสียเลย
“นายจะไปรู้อะไร ขี้เกียจพูดกับนายว่ะ นายไม่คู่ควรจะฟัง”
หลี่ฮว่าอ้าปากค้าง ถูกคอมโบสกิลนี้ล็อกจนขยับไม่ได้
“บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย!!”