กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 246: แยกไม่ออกจริง ๆ นะ...
“ทำไมพวกนายถึงอยู่กันหมดเลยล่ะ?” หยางฉี่หมิงตาค้างเล็กน้อย
เด็กผู้หญิงสองคนจากกลุ่มของหลินต้ง เฉินอวิ๋นอวิ๋นกับหวังอวี่เหอนั่งอยู่ด้วยกัน
ข้าง ๆ คือ... เจียงเหนียน เดี๋ยวนะ ทำไมเจียงเหนียนถึงอยู่ที่นี่ด้วย?
“ไฮ” เจียงเหนียนยกมือทักทาย ก่อนพูดขึ้นลอย ๆ “ทำไมพวกนายมาช้าขนาดนี้ล่ะ พวกเรากินไปครึ่งหนึ่งแล้วนะ อย่าบอกนะว่าหลงทางมา?”
พอได้ยินเช่นนั้น หยางฉี่หมิงกับหวงไฉ่ลั่งก็พลันตึงเครียดขึ้นทันที
หุบปากเดี๋ยวนี้เลย!
นายอยากทำลายพวกเราหรือไง?
“ฮ่า แน่นอนว่าไม่ใช่ คือว่า...” หยางฉี่หมิงพูดติดขัดอย่างที่หาได้ยากยิ่ง
ถึงจะเป็นผู้แข็งแกร่ง แต่สมองของเขาก็คงใช้จนหมดเกลี้ยงแล้วในเวลานี้