กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 244: นายทั้งร้องทั้งเต้นอยู่ตรงนี้
จงฉิงเหลือบมองเวลา อีกสามนาทีก็จะหมดคาบแล้ว
เธอวางแผนการสอนเอาไว้เสมอ หากไม่จำเป็นจริงๆ ก็ไม่อยากสอนเกินเวลา
ประเมินแล้วว่าสามนาทีคงอธิบายโจทย์ข้อนี้ไม่จบ จึงหยุดลงอย่างเด็ดขาด
“การบ้านในคาบวันนี้ เปิดหนังสือทบทวนเล่มใหญ่หน้า 186...”
“จงเป่าสุดยอด!” เจียงเหนียนทำสีหน้าดีใจสุดขีด
ได้เวลากินข้าวแล้ว... อ้อ ลืมไป ตอนเที่ยงจะไปกินโต๊ะจีนงานแต่งสไตล์อำเภอที่โรงแรมชู่อวิ๋น ไม่ต้องแย่งข้าวกับพวกสิ่งมีชีวิตมืดหม่นจากม.4 แล้ว
แน่นอนว่าเขาเองก็เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตมืดหม่นนั้นเหมือนกัน
“จงเปิ้งจงเป้อะไร เรียกมั่วซั่วอะไรของนาย” หลี่หัวรู้สึกหึงขึ้นมาเล็กน้อย หันมาชี้หน้าเขา “Bro นายล้ำเส้นไปหน่อยแล้วนะ”
เจียงเหนียนเหลือบมองหลี่หัว มุมปากยกยิ้มอย่างดูแคลน สีหน้าค่อยๆ กลายเป็นราชามังกร