เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 224: ขอยืมโชคนิดหน่อย คิดว่ากำลังถ่ายรายการวาไรตี้อยู่หรือไง
กระดาษข้อสอบสีขาวถูกส่งต่อจากหน้าไปหลังพร้อมเสียงซู่ซ่า
กระจกหน้าต่างยังเคลือบไอขาวบาง ๆ อากาศค่อนข้างหนาว แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องไปทั่วทั้งในและนอกห้องเรียน
ทุกคนนั่งตามเลขประจำตัว เจียงเหนียนจึงยังคงได้นั่งข้างหัวหน้าห้องตามธรรมชาติ
หากไม่มีอะไรผิดพลาด จนกว่าจะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ที่นั่งสอบรายสัปดาห์ตลอดปีนี้ก็คงเรียงลำดับแบบนี้
เยี่ยมเลย ถูกล็อกให้นั่งกับหัวหน้าห้องยาว ๆ
ถ้าจะมีเรื่องไม่คาดฝัน ก็คงต้องเป็นคนที่มีเลขประจำตัวก่อนหน้าเจียงเหนียนลาออก ทุกคนจึงจะขยับเลขขึ้นมาหนึ่งลำดับ แล้วลำดับที่นั่งนี้ถึงจะเปลี่ยนไปได้
คนที่ลาออกโดยทั่วไปก็ล้วนเรียนไปเรียนมาแต่คะแนนไม่กระเตื้อง แถมใจยังไม่ฮึดสู้
นักเรียนห้องโอลิมปิกห้องสามมีระดับผลการเรียนเป็นอันดับหนึ่ง บรรยากาศโดยรวมก็ผ่อนคลายและเพี้ยน ๆ หน่อย ดังนั้นโอกาสที่อวี้อวี้จะลาออกจึงไม่สูงนัก ถ้าสะสมแต้มจนเต็มจริง ๆ ก็ค่อยช่วยระบายให้เธอสักหน่อย
จ้องงงง—