กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 222: สมุดทะเบียนบ้านของพ่อนายปกติซ่อนไว้ที่ไหนเหรอ
เจียงเหนียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามด้วยความสงสัย
“ขอถามหน่อย ที่นายเรียกว่าแมลงปลวกนั่น หมายถึงอะไรเหรอ?”
อีกฟากหนึ่งของทางเดิน หม่ากั๋วจวิ้นยื่นหน้าอ้วนกลมเข้ามา หัวเราะฮ่าๆ
“เขากำลังเหน็บแนมนายน่ะ”
หลี่หัวหันไปมองหม่ากั๋วจวิ้นแวบหนึ่ง มุมปากเบี้ยวเล็กน้อย
“เล่นใหญ่ฉิบหาย หมาเถื่อนห้าร้อยคะแนนโผล่มาจากไหนกัน คุกเข่าลงโขกหัวซะ! มาเป็นทาสของฉัน ไม่อย่างนั้นต่อให้ฟ้าดินก็ช่วยนายไม่ได้!”
เจียงเหนียนยิ้มแฉ่ง แล้วโพล่งออกมาประโยคหนึ่ง
“จีนยุคใหม่ไม่มีทาสแล้วนะ”
เพื่อนร่วมชั้นที่มุงดูความสนุกอยู่รอบข้างหัวเราะกันครืน การเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำทำเอาพวกเขาเหนื่อยราวกับหมา