เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 203: เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็กินข้าวก่อนเถอะ
“ชนแก้ว!”
กระป๋องเบียร์สองกระป๋องกระทบกัน เกิดฟองสีขาวละเอียดกระเซ็นขึ้นมาเล็กน้อย
เวลาใกล้เที่ยงคืน แพ็กเกจค้างคืนเริ่มต้นขึ้นตั้งนานแล้ว
ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่
คืนนี้คนที่มาโต้รุ่งมีไม่มากนัก คอมพิวเตอร์หนึ่งแถวมีคนนั่งอยู่เพียงไม่กี่คน ต่างเว้นระยะห่างกันอย่างมีมารยาท เพื่อไม่ให้ตอนเล่นเกมด่ากันเสียงดังเกินไป
หยางฉี่หมิงจิบเบียร์หนึ่งอึก ทันทีที่ปลายลิ้นสัมผัสแอลกอฮอล์ ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย เหล้าเข้าลำไส้แห่งความกลัดกลุ้ม แต่ก็ยังลืมความอัปยศในใจไม่ได้
ท่ามกลางเสียงแป้นพิมพ์ดังเปาะแปะ เขาถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย ก่อนอดพูดไม่ได้
“ใจคนเก่าเปลี่ยนไปโดยง่าย แต่กลับกล่าวโทษว่าหัวใจของคนเก่านั้นเปลี่ยนง่าย”
หวงไฉลั่งประคองกระป๋องเบียร์อย่างระมัดระวัง ค่อยๆ ดูดวนอยู่รอบหนึ่ง ก่อนหัวเราะซื่อๆ