กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 202: เรื่องนี้ไม่ตลกเลยสักนิด
นั่งอยู่ที่ของเหยาเป้ยเป้ย ทั้งยังไม่คุ้นเคยกับคนหรือสถานที่ เจียงเหนียนจึงไม่อยากพูดอะไร
เขาก้มลงเห็นการ์ตูนสองเล่มวางอยู่ในช่องใต้โต๊ะ ก็หยิบออกมาเปิดดูผ่านๆ สองตา แล้วแกะลูกอมไปด้วยสองเม็ด เม็ดหนึ่งใส่ปาก อีกเม็ดเก็บเข้ากระเป๋า
จะเกรงใจเหยาเป้ยเป้ยไปทำไม อยากได้อะไรก็หยิบสิ
เถาหรานเดินเข้ามาจากนอกห้องเรียน ใกล้จะถึงวันประชุมผู้ปกครองแล้ว ฝ่ายระดับชั้นย่อมเรียกหัวหน้าห้องไปประชุมกัน ครั้งก่อนเป็นไช่เสี่ยวชิงไป รอบนี้จึงถึงตาเขา
ในฐานะข้าราชการรับใช้เพื่อนร่วมชั้น เถาหรานทำหน้าที่อย่างไม่ปริปากบ่น
เขาเดินขึ้นแท่นหน้าห้อง กระแอมหนึ่งครั้ง ก่อนประกาศเรื่องสำคัญอยู่หลายอย่าง ล้วนเป็นเรื่องเดิมๆ เช่น ความสะอาดของห้องเรียนและการจัดสถานที่สำหรับประชุมผู้ปกครอง
จู่ๆ เถาหรานก็พูดเรื่องใหม่ขึ้นมา
“เอ่อ...พวกที่ยืนยันแล้วว่าพรุ่งนี้ผู้ปกครองจะมาประชุม ต้องเขียนข้อความจากใจถึงผู้ปกครองด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะแจกกระดาษให้ ทุกคนต้องเขียน เข้าใจไหม”
ทันทีที่สิ้นเสียง นักเรียนเกือบครึ่งห้องก็ระเบิดทันที