บทที่ 195: มีเบื้องหลัง... ไม่สิ กินดำกันเองต่างหาก

บทที่ 195: มีเบื้องหลัง... ไม่สิ กินดำกันเองต่างหาก

“หนุ่มหล่อพูดถูกแล้ว ออกมาเที่ยวทั้งทีก็ต้องมีความสุขไว้ก่อนสิ”

แววตาของแม่ค้าหญิงฉายประกายความกระหายบางอย่างขึ้นมา

ตั้งแผงมาสิบปี หัวใจของเธอเย็นชืดพอๆ กับยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคารแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สวีเฉี่ยนเฉี่ยนก็กวาดตามองบรรดาของรางวัลบนแผง พลางคัดเลือกตามต้นทุนชิ้นละสี่สิบหยวน

หลังคำนวณคร่าวๆ เธอก็พบว่า ถ้าไม่ได้ตุ๊กตาตัวใหญ่สักตัว งานนี้ขาดทุนแน่นอน

แม้จะไม่รู้ว่าเจียงเหนียนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ด้วยสัญชาตญาณบางอย่าง เธอก็ยังตกลงอยู่ดี พร้อมภาวนาเงียบๆ ในใจว่าขอแค่เอาทุนคืนมาได้ก็นับว่าชนะแล้ว

ตอนเจียงเหนียนกับสวีเฉี่ยนเฉี่ยนรับห่วงโยนจากมือแม่ค้าหญิง คู่รักที่อยู่ข้างหน้าก็โยนเสร็จพอดี

ไม่เข้าเลยสักอัน โยนห่วงไปเปล่าๆ แล้วก็รับของรางวัลปลอบใจชิ้นเล็กไป ก่อนเดินอ้อยอิ่งสวีตหวานจากไป