กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 182: เหมือนจะมีอะไรบางอย่างกำลังจะหลุดออกมาแล้ว เสน่ห์บ้าบอนี่...
หูเหนียนจงถือถาดอาหาร เดินผ่านทางเดินอีกฝั่งของโรงอาหาร พอเหลือบมองตามอำเภอใจก็เห็นเจียงเหนียนกับพวกเขาพอดี
เขามักแอบสังเกตคนในห้องเงียบๆ อยู่เสมอ รวมถึงเจียงเหนียนและเพื่อนรอบตัวอีกฝ่ายด้วย
เห็นเฉินอวิ๋นอวิ๋น หวังอวี่เหอ กินข้าวกับเจียงเหนียน แม้จะไม่ได้รู้สึกแปลกใจนัก แต่ในแววตาก็อดเผยความอิจฉาออกมาเล็กน้อยไม่ได้ ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีจริงๆ
หูเหนียนจงวางถาดอาหารลง ก่อนย้ายสายตาไปยังใบหน้าของอวี๋ถงเจี๋ย
“นายไม่กินเหรอ?”
“อือ ตอนนี้ฉันไม่ค่อยมีอารมณ์กินเท่าไร” อวี๋ถงเจี๋ยอยากตกลงเงื่อนไขให้สำเร็จจนร้อนใจ ไม่มีแก่ใจจะกินข้าว “พูดมาเลยดีกว่า นายต้องการอะไร?”
หูเหนียนจงไม่ได้รีบตอบ เขารู้ว่าหากเรียกร้องเกินสองพันหยวนก็ถือว่าผิดกฎหมายแล้ว
หากมากเกินไปย่อมเกิดปัญหาได้ง่าย เผลอๆ อาจเล่นกับไฟจนเผาตัวเอง แต่เจอไอ้โง่ที่ชอบดูถูกคนแบบนี้ ถ้าไม่ฉวยโอกาสเอาเปรียบสักหน่อยก็คงไม่สมเหตุสมผล
ท้ายที่สุด เขาเงยหน้าขึ้นพูดว่า