กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 175: เซเว่นทำม้าหาย ไหนเลยจะรู้ว่าไม่ใช่โชคดี
หมาเลียสายเก็บตัว?
บ้าอะไรเนี่ย?
หลินต้งยืนอึ้งอยู่กับที่ มองเจียงเหนียนหันหลังเดินจากไป
พอดีกับที่เสียงกริ่งดังขึ้น เขาจึงไม่มีเวลาคิดต่อ หันไปอีกทีก็เห็นอวี๋จืออี้เด้งดึ๋งออกมาจากประตู ใจพลันกลับมาคึกคักอีกครั้ง
“กำลังจะเข้าเรียนนะ จะไปไหน?”
อวี๋จืออี้หันกลับมา เห็นว่าคนที่เรียกตนคือหลินต้งก็ขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณ
“ไปห้องพักครูชีวะ มีอะไร? นายจะไปด้วยเหรอ?”
ก่อนหน้านี้เธอรำคาญไอ้โง่หลินต้งคนนี้ไม่น้อย เพราะหากไม่ใช่เขาคอยยุแยง เธอกับอู๋จวินกู้ก็คงไม่ทะเลาะกันรุนแรงขนาดนั้น และคงไม่เลิกกันเร็วขนาดนี้ด้วย
แต่ช่วงนี้เธอคิดตกแล้ว เลิกกันก็ดีเหมือนกัน