บทที่ 165: ในเสียงกริ่ง ลมหายใจร้อนผ่าว

บทที่ 165: ในเสียงกริ่ง ลมหายใจร้อนผ่าว

กริ๊งงง กริ๊งงง กริ๊งงง คาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำคาบแรกจบลงแล้ว

หลี่ฮว่าลุกพรวดขึ้นอย่างอดใจไม่ไหว อยากดูว่าใบลงทะเบียนคะแนนถูกส่งไปถึงไหนแล้ว เขาไม่ได้คิดจะยึดไว้คนเดียวหรอก แค่อยากเอาไปถ่ายเอกสารที่สำนักงานสักหลายชุด เก็บไว้อ่านช้าๆ

ร้อนใจเหลือเกิน ร้อนใจจนแทบหมุนตัวพุ่งขึ้นสวรรค์

แทบอยากกอดสำเนาใบคะแนนฉบับแรกแล้วจูบมันสักหลายที จากนั้นจ้องดูมันตลอดสามคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น ค่อยๆ ดูคะแนนของทุกคนทีละคน

บ้าเอ๊ย แค่นึกก็ฟินจนจะลอยแล้ว

หลี่ฮว่าอัดอั้นจนทนไม่ไหว ตะโกนถามขึ้นมา

“ใบลงทะเบียนคะแนนอยู่ที่ใคร?”

ได้ยินดังนั้น เจียงเหนียนก็เงยหน้าขึ้นมองหลี่ฮว่าผู้กระวนกระวายด้วยดวงตาปลาตายคู่หนึ่ง เขาอยากขโมยคะแนนสายวิทย์ของอีกฝ่ายมาเสียจริง ต่อให้อังกฤษได้เต็มก็ไม่เป็นไร

“ฮว่า ฉันจะคอยส่องนายอย่างเงียบๆ ตลอดไป”