กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 163: หลี่ชิงหรง: ให้เธอ
หลังเลิกเรียน ทุกคนในห้องช่วยกันเลื่อนโต๊ะไปด้านหลัง สภาพในห้องจึงยุ่งเหยิงไปหมด
ยามเย็น บริเวณระเบียงทางเดิน
เจียงเหนียนกับเพื่อน ๆ พิงราวระเบียง มองสาว ๆ ที่เดินผ่านอยู่ด้านล่าง พลางคุยเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมาย ท้องฟ้าไกลออกไปมืดสลัว มองเห็นเพียงเค้าโครงของเขาชิงมู่หลิงเลือนราง
หลี่ฮวาเกาหัวแกรก ๆ ร้อนใจจนแทบอยู่ไม่สุข
“เหนียนเอ๊ย นายว่าครูหลิวรออะไรอยู่ ทำไมยังไม่มาอีก?”
หม่า กั๋วจวิ้นรับคำ “อาจจะรอผลคะแนนมั้ง”
“คะแนนอะไร?”
“ก็คะแนนสอบรวมสิ คะแนนภาษาจีนยังไม่ออก ครูหลิวจะทำอะไรได้ล่ะ” เจียงเหนียนกล่าว “พอคะแนนออกแล้ว ครูหลิวถึงจะมีช่องให้จัดการได้”
“กระดาษคำตอบภาษาจีนน่าจะเอามาแจกก่อนเริ่มคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ หรือไม่ก็ตอนอ่านหนังสือค่ำนี้ใช่ไหม?” หลี่ฮวาถาม