กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 149: ฉันกับโจวอวี้ถิง ใครสวยกว่ากัน
ห้องเรียนสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เจียงเหนียนกำลังย้ายโต๊ะอยู่
อันที่จริงก็แค่เทของจุกจิกในโต๊ะออกมา จากนั้นแยกที่นั่งซึ่งเดิมจัดเป็นสามแถวต่อหนึ่งกลุ่ม ให้กลายเป็นสองแถวต่อหนึ่งกลุ่ม ไม่จำเป็นต้องย้ายโต๊ะออกไปข้างนอก ปล่อยตั้งว่างไว้ในห้องก็พอ
ตอนสอบ หนึ่งกลุ่มหนึ่งแถวจะนั่งคนเดียว หนึ่งห้องสอบมีทั้งหมดยี่สิบแปดคน
หลี่ชิงหรงเดินมาหยุดตรงหน้าเจียงเหนียน ดึงดูดสายตาจากคนแถวนั้นไม่น้อย
“ว่างไหม? ช่วยแกะข้อสอบที่แปะอยู่บนผนังหน่อย”
“ได้สิ”
อ้อ เรียกเขามาใช้แรงงานนี่เอง
เจิงโหย่วกับคนอื่นละสายตาไป แล้วก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดต่อ
จางหนิงจือกำลังเช็ดกระดานไวต์บอร์ด บนแท่นบรรยายมีอ่างน้ำวางอยู่หนึ่งใบ เธอเหลือบมองไปทางทั้งสองคนหลายครั้ง ก่อนบิดผ้าขี้ริ้วในมือโดยไม่รู้ตัว แล้วเม้มริมฝีปาก