กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 143: บรรยากาศในห้องไม่ไหวเลย
ทั้งสามปลดทุกข์เสร็จ ก็เดินเอ้อระเหยกลับเข้าห้องเรียน
พอเข้าประตูมาก็เห็นหลินต้งกำลังแจกข้อสอบพอดี อาจารย์คณิตศาสตร์ยืนไพล่หลังเดินตรวจไปทั่วห้อง ทั้งสามจึงหดหัวราวกับนกกระทา รีบเดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง
เจียงเหนียนเพิ่งนั่งลง จางหนิงจือที่อยู่ข้างๆ ก็เอ่ยเตือนเสียงเบา
“คาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำคาบสองกับคาบสามมีสอบนะ”
“อือ” เจียงเหนียนหยิบปากกาขึ้นมา ก้มหน้าดูโจทย์
จู่ๆ เสียงของจี้เจียอวี้ก็ดังมาจากกลางห้อง
“หลินต้ง กระดาษคำตอบหมดแล้ว”
หลังพูดจบ เธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ปกติแล้วหัวหน้าวิชาคณิตศาสตร์จะถามก่อนว่าขาดไปกี่แผ่น จากนั้นต้องจัดการเรื่องในมือให้เรียบร้อย แล้วค่อยนับจนแน่ใจจึงจะเดินมา
ต่อให้ในมือเขามีกระดาษคำตอบเหลืออีกแผ่น ก็ใช่ว่าจะตั้งใจเดินมาให้เธอเพียงคนเดียว เพราะการเดินมารอบเปล่าๆ เท่ากับเพิ่มงานให้ตัวเองโดยใช่เหตุ