เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 121: ฟังจนคนจะมึนไปหมดแล้ว
“เธอเรียกฉันเหรอ? แล้วทำไมไม่มาหาเองล่ะ?”
เจียงเหนียนเงยหน้าขึ้นพูดจาหาเรื่องใส่หัวหน้าห้องวิชาภาษาอังกฤษ
“เหนียน เลิกทำเป็นอวดดีได้แล้วน่า” หลี่ฮวาวางสมุดคำศัพท์สอบเข้ามหาวิทยาลัยลง ก่อนแค่นหัวเราะ “รีบไสหัวออกไปเถอะ ช้ากว่านี้นายได้ยืนเรียนสองคาบแน่”
หัวหน้าห้องภาษาอังกฤษเองก็เหงื่อตก ทนผู้ชายชวนหมดอารมณ์คนนี้ไม่ไหวเหมือนกัน แต่พอนึกถึงเรื่องหน้ากล้องเมื่อคืน การกระทำของตัวเองอาจทำให้คุณครูเชี่ยนเชี่ยนไม่พอใจขึ้นมาก็ไม่กล้าเผยพิรุธ จึงได้แต่พูดกำกวม
“พี่เหนียน คุณครูเชี่ยนเชี่ยนรออยู่ตรงระเบียงนอกห้อง คงจับได้ว่านายหลับล่ะมั้ง ขอโทษเธอสักคำก็จบแล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น จางหนิงจือก็อดหันกลับมาไม่ได้ ตอนนี้เธอหลุดพ้นจากความรู้สึกประหลาดเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิงแล้ว มองเขาด้วยสีหน้าเป็นกังวล
“อย่าเถียงครูล่ะ”
“ได้”
เจียงเหนียนลุกขึ้นยืน หลังจากวางมาดหนักไปหนึ่งรอบก็รู้จักพอ ถ้ายื้อไปกว่านี้ เดี๋ยวคุณครูเชี่ยนเชี่ยนโกรธขึ้นมาจริงๆ แล้วสั่งให้เขายืนเรียนท้ายห้องอีก