บทที่ 110: เล่นบอลสู้ดูบอลไม่ได้

บทที่ 110: เล่นบอลสู้ดูบอลไม่ได้

เนื่องจากมีการสลับคาบเรียน คาบพละคาบที่สี่ของเช้าวันพุธจึงถูกย้ายมาเป็นวันพฤหัสบดี

ครูพละยังมาไม่ถึง ส่วนหลิวหยาง กรรมการฝ่ายกีฬาก็กำลังเล่นบาสอยู่ ไม่มีแก่ใจจะจัดแถวรวมพลเลยแม้แต่น้อย นักเรียนห้องโอลิมปิกสามจึงเดินเตร่อยู่ทั่วสนาม

เหยาเป้ยเป้ยกับจางหนิงจือยืนจับมือกันอยู่ไกลๆ มองกลุ่มผู้ชายที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ในสนามบาส

หญิงสาวชาวเอเชียถึงกับรู้สึกอับอายแทน ชี้ไปทางนั้นแล้วพูดว่า

“ผู้ชายในห้องเราเนี่ยนะ ทุกวันอ้างว่าเล่นบาสเพื่อจะได้กอดกัน คิดว่าคนอื่นดูไม่ออกหรือไง? เป็นเกย์กันเต็มตัวจริงๆ เลย!”

จางหนิงจือไม่รู้จะรับคำอย่างไร สายตาของเธอยังคงไล่ตามร่างหนึ่งไม่วางตา

ในวินาทีที่ลูกบาสหลุดจากมือ หัวใจของเธอราวกับถูกกำแน่นไปด้วย