กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 95: ฝนกระหน่ำ ค่ำคืนสนทนาในหอพัก
หลังเลิกคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ คนเยอะเกินไปจนทางเดินแน่นราวกับปลากระป๋อง
เจียงเหนียนไม่มีเวลามองให้มากนัก จึงกดปิดหน้าต่างภารกิจไปลวกๆ แล้วเดินตามฝูงชนลงบันไดอย่างเชื่องช้า พอถึงทางเดินชั้นสาม สวีเฉี่ยนเฉี่ยนก็ยืนรออยู่แล้ว
เธอสะพายกระเป๋ายืนอยู่ตรงนั้น หางม้าสูงสะอาดสะอ้าน ใบหน้าขาวผ่อง แจ็กเก็ตชุดนักเรียนบางๆ ห่อหุ้มเรือนร่างงดงามเอาไว้ จนมีคนหันกลับมามองเธอเป็นระยะ
“เจียงเหนียน เงินที่ฉันยืมนายไม่คืนแล้วนะ”
“ทำไมล่ะ?”
“ระหว่างเราสองคน พูดเรื่องเงินมันทำลายความสัมพันธ์ ฉันตัดสินใจจะให้หนังสือแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์อู่ซานกับนายหนึ่งเล่มแทน”
“สวีเฉี่ยนเฉี่ยน...” มุมปากเจียงเหนียนกระตุกเล็กน้อย ก่อนยื่นมือไปคว้าตัวเธอ “มานี่สิ พี่จะให้ดูของดี”
เธอหลบวูบ แล้วหันหลังวิ่งกลับไปทางห้องเรียนของตัวเองทันที
“นายทำอะไรน่ะ ลวนลามเหรอ! ฉันจะฟ้องน้าหลี่นะ!”