กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเห็นสามีของตัวเองมา ซูหร่านหร่านก็ใจเต้นแรง รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก
เธอเบือนสายตาไปอย่างไม่เป็นธรรมชาติ แล้วพูดกับพี่ฉีว่า “พี่ฉี งั้นฉันกลับก่อนนะ”
ฉีฟางมองเสิ่นเฮ่อที่ยืนรออยู่ด้านข้างแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย
“รีบกลับเถอะ เสิ่นเฮ่อของบ้านเธอคงรอจนร้อนใจแล้ว”
หากเป็นเมื่อก่อน ซูหร่านหร่านคงไม่รู้สึกเขินกับคำพูดแบบนี้แม้แต่น้อย แต่หลังจากเรื่องเมื่อคืน พอได้ยินคำแซวเช่นนี้อีกครั้ง เธอก็แทบกลั้นหน้าแดงไว้ไม่อยู่
หลังจากแอบถ่มน้ำลายด่าตัวเองว่าไม่ได้เรื่องแล้ว ซูหร่านหร่านก็ฝืนกดความกระอักกระอ่วนในใจลง ก่อนจะแสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วพยักหน้า
“ได้ งั้นพวกเรากลับก่อน”