กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายจางเริ่น!”
ตู้เยี่ยนไม่มีเวลาสนใจหาเรื่องติงอวี้เจินอีกต่อไป เธอร้องเรียกด้วยความดีใจ
ส่วนจางเริ่นกลับทำเหมือนเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ตรงนั้น
เมื่อเห็นเธอกางแขนขวางอยู่ตรงหน้าติงอวี้เจิน เขาก็ขมวดคิ้วตามไปด้วย
“ฉันไม่รู้จักคุณ”
น้ำเสียงของจางเริ่นแฝงความห่างเหินตั้งแต่เนื้อแท้ แตกต่างจากความยินดีเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
ตู้เยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพลันนึกขึ้นได้ว่าคนที่จางเริ่นเรียกเมื่อครู่นี้ดูเหมือนจะเป็นติงอวี้เจิน!
“ติงอวี้เจิน คุณกับจางเริ่นมีความสัมพันธ์อะไรกัน?”
สีหน้าของตู้เยี่ยนย่ำแย่ถึงขีดสุด ความอึดอัดคับข้องใจที่เคยถูกติงอวี้เจินแย่งประกายโดดเด่นไปตอนเรียนพลันพลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง