เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การเปิดใช้งานมิติต้องอาศัยวาสนา
ติงอวี้เจิน รวมถึงแม่และยายของเธอ ต่างก็ไม่สามารถเปิดใช้งานมิติได้ ดังนั้นก่อนลงชนบท เธอจึงมอบหยกให้ซูหร่านหร่าน
ในเวลานี้ เมื่อเห็นมิติที่กว้างใหญ่ราวกับไร้ขอบเขตและวัสดุสิ่งของนับไม่ถ้วนภายในนั้น ติงอวี้เจินก็ตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองแทบไม่อยู่
ไม่มีใครสามารถสงบนิ่งได้เมื่อเผชิญหน้ากับมิติส่วนตัวที่เป็นของตนเองเพียงผู้เดียวเช่นนี้
ติงอวี้เจินเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
ทว่าหลังจากตื่นเต้นอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
“นอกจากตำราแล้ว ของที่อยู่ในนี้เธอไม่ได้เอาออกมาใช้มั่ว ๆ ใช่ไหม?” ติงอวี้เจินถามซูหร่านหร่านด้วยสีหน้าจริงจัง
เธอไม่กล้าดูแคลนกลไกรัฐแม้แต่น้อยว่าทรงอำนาจเพียงใด
เธอกลัวว่าลูกสาวจะไม่รู้จักหนักเบา หากถูกจับตามองขึ้นมาเมื่อถึงตอนนั้นคงไม่ดีแน่