กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นอกจากเรื่องของตัวเองแล้ว ซูหร่านหร่านแทบไม่เคยเห็นเสิ่นเฮ่อแสดงอารมณ์ออกมามากขนาดนี้
แม้แต่เมื่อครู่ที่เธอเอาโทรศัพท์มือถือและผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีขั้นสูงอื่น ๆ ในมิติให้เขาดู เขายังแสดงท่าทีสงบนิ่งอย่างมาก
เขารู้ว่าเธอกลับมาจากอนาคต แต่กลับไม่เคยถามเรื่องอนาคตแม้แต่คำเดียว
เขาไม่ถาม ซูหร่านหร่านเองก็ไม่รู้ว่าจะเปิดปากพูดอย่างไร หรือควรเล่าอะไรให้เขาฟัง
เพราะการเปลี่ยนแปลงตลอด 40–50 ปีนั้น คงอธิบายได้เพียงว่าเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วราวกับวันใหม่แทนที่วันเก่า
หากไม่ใช่คนที่เคยผ่านประสบการณ์นั้นมา ก็คงยากจะจินตนาการว่า ประเทศที่ยากจนจนประชาชนแทบไม่มีอาหารกิน จะพัฒนามาจนถึงจุดที่แม้แต่มหาอำนาจอีกฟากมหาสมุทรยังต้องหวาดเกรงได้อย่างไร